Naszyjniki z miedzi z granatem i jesienne rozważania

Dzień dobry. 

Bałam się trochę tej jesieni, bo właściwie zawsze się jej boję. Nie lubię, jest depresyjna i smutna. Niestety zimy nie lubię jeszcze bardziej, bo jestem już zmęczona ciemnością i szarością wokół. 

Niby ma się więcej czasu na robotę, ale wtedy to zaczyna być już nurzące. O matko, wyszła ze mnie okrutna maruda ;)))

Trzy miesiące temu bałam się tej jesieni jeszcze bardziej, bo wtedy to trzeci  raz w moim życiu, a to wcale (zważywszy na mój wiek ) nie jest dużo, zostałam singielką.  Pewnie, że  płakałam  tydzień, ale potem dostałam olśnienia, że wreszcie pozbyłam się kuli u nogi i mogę robić rzeczy, które w tym związku nie były możliwe do zrobienia. I jest git. Jestem szczęśliwa i nie boję się wcale, a strach, który był zaraz po, zamienił się w spokój. 

Jestem swoją panią i wiem, że świadomość czyjejś miłości nie jest najważniejsza. Najważniejsze jest życie, które można przeżyć tak jak się chce. 

Teraz planuję wszystko sama i sama ustalam kiedy coś robię i jak i co. Pracę łączę z innymi zajęciami, wykorzystując pogodę, która mamy jeszcze za oknem. 

Niemniej trzeba zasuwać bo święta za rogiem a to dobry czas ( mam nadzieję) na zarobek. 

                                     Ostatnio zrobiłam dwa naszyjniki. Nie przepadam za robieniem wisiorków, wolę bransoletki, ale robić trza.            

                                                                    Granat fasetowany

KUPISZ TUTAJ 

Napiszcie mi proszę, czy jesteście jesieniary czy raczej team lato i wiosna:) 

Pozdrowionka ❣️